HİCİV

Kurulmuş koltuğuna haşmetli eziciliğiyle altında arabası

Kimseyi görmüyor makamında, ağzında sigarası

Kaçtır üzerindeki süslü eteğin şimdiki parası?

Sizce bilinen tek şey; yemek, içmek ve dahası…

Saçlar tarumar, gözler ve dudaklar ruj ve boya,

Herkes onu seyrediyor huşû ile güya

Geçenler, hasretle bakıyor…! doya doya…!

Çektiğin damarlar kurusun, hangi soya?

İnerken arabadan, kapıyı açıyor adam,

İhtiras dolu gözlerle bakıyor ona madam,

Sarsıyor etrafı, o kahrolası endam,

Bu haline söylenecek söz; bu ne ihtişam..!

At yelesi gibi başından yüzüne sarkan,

Hani nerede? O üzerine aldığın proleter parkan,

Çok asi oluyorsun, beyaz pantolonun varken,

Yaşaman lazım...! yazık..! gelirse ölüm sana erken.

27.Haziran.1977

İstanbul

Haşmetli: Görkemli

Tarumar: Darmadağın

Huşû: Alçak gönüllülük

Güya: Sözde

İhtiras: Aşırı, güçlü istek

İhtişam: Görkem

Not:

Şiir, proleter bir üslup sunmaya çalışan ama düşünce ve duygularında gerçekte proleter olamayan aristokrat bir kadını hicvediyor.